Μικρόβια που σέρνονται...

Καλημέρα σε όλους και από μένα.
Μια και ο Ηλίας ανέφερε περί καταπίεσης, μπορώ να πω ; πως είναι ανυπόφορα όταν σε ταλαιπωρεί η γρίππη και δεν μπορείς να συγκεντρωθείς και φυσικά όταν εκ των συνθηκών είσαι πιο πίσω από τους υπόλοιπους, ως προς τις "εργασίες". Δεν παλεύεται με τίποτα αυτό το συναίσθημα. Είναι σαν αγώνας δρόμου που δεν διαφαίνεται πουθενά το τέρμα. Χάνεις τον ρυθμό σου αλλά όχι τον ενθουσιασμό σου που σιγοβράζει μα δεν εκτονώνεται. Αυτό και αν είναι ψυχοφθόρο.
Ευχηθείτε μου να αναρρώσω γρήγορα, σας εύχομαι κανένα "μικρόβιο" να μην σας αγγίξει.

Οπως λέει και ο Ηλίας, γράψτε...γιατί χανόμαστε.